بيم فرو ريختن

 فریدون مشیری دل که تنگ است کجا باید رفت؟به در و دشت و دمن؟ یا به باغ و گل و گلزار و چمن؟یا به یک خلوت و تنهایی امندل که تنگ است کجا باید رفت؟پیر فرزانه مرا بانگ برآورد که این حرف نکوست ، دل که تنگ است برو خانه دوست... شانه اش جایگه گریه توسخنش راه گشابوسه اش مرهم زخم دل توستعشق او چاره دلتنگی توست... دل که تنگ است برو خانه دوست...خانه اش خانه توست...باز گفتم: خانه دوست کجاست؟گفت پیدایش کن برو آنجاکه پر از مهر و صفاستگفتمش در پاسخ:دوستانی دارمبهتر از برگ درختکه دعایم گویند و دعاشان گویم ،یادشان در دل من ،قلبشان منزل من...!صافى آب مرا ياد تو انداخت ، رفيق!تو دلت سبز ،لبت سرخ ،چراغت روشن!چرخ روزيت هميشه چرخان!نفست داغ ،تنت گرم ،دعايت با من!روزهايت پى هم خوش باشد...

ديروز مطابق هر روز يكشنبه، جلسه ي فلسفه داشتيم. كلاس فلسفه كه نه به قول استاد فلسفيدن. تفاوت فلسفيدن و انديشيدن چيست؟ فلسفيدن ايستادن در لحظه ي حيرت است. فلسفه را با جهان ايده ي افلاطون آغاز كرديم و

نقطه ..... گاهي پايان يك رابطه، موضوع يا گفتار را تعيين مي كند. گاه نقطه ي شروع حركت است. زماني كه نوشتن آغاز مي شود و كلام از نقطه نقطه ي ذهن من بر روي كاغذپاره اي آرام مي گيرد. نقطه آغاز است... آغا

 بارها شنيده ايم كه راه عشق از عقلانيت جداست. و در اشعار و متون ادبي هم بر سر دو راهي عشق و عقل مانده ايم.

پاي استدلاليان چوبين بود         پاي چوبين سخت بي تمكين بود.

بعد نوشت:

مرگ بزرگترين باخت ما در زندگى نيست. بزرگترين باخت ما در زندگى چيزيست كه در درونمان ميميرد مادامى كه هنوز زنده ايم.

هزار و يك شب چيست؟ كتابي است متعلق به هيچكس و هيچ جا. اين كتاب از تاريخ نادانسته ي پيش از اسلام از هندوستان تا قرن 15 الي 17 در مصر قابل پيگيري مي باشد. اين مجموعه داستان به شكل كتاب اولين بار در ايران به اين شكل گردآوري شده و در مصر به تعداد زياد چاپ شده است.ريشه ي اين كتاب مشخص نيست. برخي عقيده دارند ريشه ي اين كتاب هندي هست، برخي قائل به اين هستند كه ريشه ي اين كتاب ايراني و برخي به عربي بودن آ

كنسرت جيپسي كينگ كه در تالار وزارت كشو ر برگزار شد، بسيار شلوغ بود. اولين كنسرت موسيقي پاپي بود كه من رفتم. پس نمي تونم نسبت به ديگر كنسرت هاي موسيقي قياسي داشته باشم. اما استقبال همه ي اقشار سني نسبت به كنسرت هاي سنتي آقاي حسام الدين سراج بسيار متفاوت بود، البته به جز كنسرت آقاي شجريان و شهرام ناظري كه من حضور داشتم و مورد استقبال بيشماري از گروه هاي سني مختلف بود، البته مي توان اذعان كرد كه در ك

زندگي به چه معني است؟ روزگاري است كه در اين جهان زندگي مي كنيم. در جهاني پر از عشق و حركت. پر از زيبايي و معنا و هدفمند. در جهاني پر از انسان . انسانهايي كه گاها به وجود انسان هاي ديگر نيازمندند تا براي نيازهاي اوليه ي خود گامي بردارند. چرا يافتن معنا و هدف زندگي اهميت دارد؟ به چه علت بايد بر روي معنا و هدف زندگي تفكر كنيم؟ يافتن معني زندگي چه تأثيري در زندگي ما دارد؟ به اطراف خود نگاه كن!! انسانه

دوشنبه تاتر شمس پرنده به كارگرداني خانم پري صابري را ديدم. نمايشي كه ويژگي مهم آن استفاده از استعاره و عدم وجود زمان خطي بود. اين نمايش به داستان شمس و مولانا و برداشت ديگران از روابط و رفتار و .. كه ديگران به آن ها داشتند اشاره داشت...از طرف ديگر اين نمايش با استفاده از اشعار، پيام خود را پيرامون فلسفه ي زندگي مي داد و در پايان شمس نفس خود را كشت و انسانيت را از كشتن نفس خود بازتعريف كرد و تولدي

ديشب به جشن پيوند دو انسان دعوت شده بودم. به واژه ي "پيوند" دقت كنيد.. پيوند خانوادگي، پيوند زناشويي، پيوند دوستي و پيوند هاي انساني و ..اين واژه سراسر يكرنگي است... اما از خود مي پرسم جايگاه رفتار ما در پيوند خانوادگي كجاست؟ يا ساده تر بگويم در پيوند هاي خوني و فاميلي، جايگاه انسان هاكجاست؟ و چه وظايفي ما در قبال خويشان و دوستان و همسر خويش داريم؟ پيوند را به معني يكي شدن، يكرنگ شدن، از خود دانس

عزیزم
پاک کن از چهره اشکت را، ز جا برخیز
تو در من زندهای، من در تو
ما هرگز نمیمیریم
من و تو با هزارانِ دگر
این راه را دنبال میگیریم
از آن ماست پیروزی
از آن ماست فردا
با همه شادی و بهروزی
عزیزم
کار دنیا رو به آبادیست
و هر لاله که از خون شهیدان میدمد امروز
نوید روز آزادیست.

هوشنگ ابتهاج

ديروز بعد از مدت زماني نگاهي به صفحات تلگرام انداختم. چند روزي بود كه از اخبار روز دور بودم. اولين خبري كه نظر مرا به خود جلب كرد موضوع حصر بود . تا آن لحظه فكر مي كردم حصر خانگي يعني اينكه محافظان در بيرون خانه ايستاده اند و ... به خطاهاي فكري خودم توجه كردم. تصور خودم را واقعيت مي پنداشتم و با ذهن خودم به واقعيت مي پرداختم. جهان از دو قسمت تشكيل مي شود. بود و نمود. و اكنون مي فهمم كه زماني كه ما

اشتباه میکنند بعضیها

که اشتباه نمیکنند!

باید راه افتاد،

مثل رودها که بعضی به دریا میرسند

بعضی هم به دریا نمیرسند.

رفتن، هیچ ربطی به رسیدن ندارد!

"سیدعلی صالحی"

ديروز مطابق هر روز سه شنبه با درسگفتار معني زندگي با دوستان وارد گفت و گو شدم. در جلسات قبلي درمورد تعريف عقل و ابزار شناخت عقلي صحبت كرده بودم . و درسگفتار اين جلسه رسيدن به زندگي مطلوب از ساحت عقيدتي، معرفتي بر پايه توازن ميان يقين ها و بي يقيني ها بود. در بخش اول تفاوت نمود و بود را مطرح كردم و در بخش دوم سخن از نادانستي ها و دانستني ها مطرح شد. بخش سوم دوري از آرزو انديشي در حوزه ي رازها و در

هزار جهد بکردم که سر عشق بپوشم نبود بر سر آتش میسرم که نجوشم به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم شمایل تو بدیدم نه صبر ماند و نه هوشم حکایتی ز دهانت به گوش جان من آمد دگر نصیحت مردم حکایتست به گوشم مگر تو روی بپوشی و فتنه بازنشانی که من قرار ندارم که دیده از تو بپوشم من رمیده دل آن به که در سماع نیایم که گر به پای درآیم به دربرن

نوشته ي زير نگرش ها و برداشت هاي من از تاتر ترن مي باشد كه ممكن است با نگرش ها و تحليل هاي شما عزيزان متفاوت باشد. چنان كه مي دانيم با يكبار ديدن يك نمايش نمي توان كل صحنه ها و ديالوگ ها را در ذهن و خاطر سپرد و بتوان آنرا عميقا مورد بررسي قرار داد. به همين جهت اين نوشته كاستي هايي هم به همراه خود